In het dorp Werkhoven is inmiddels een groot deel van de nieuwbouwwijk Klein Sonsbeek opgeleverd. Al lijkt het een klein plan, Werkhoven heeft in deze tijd 20% meer huizen gekregen dan er waren! De straatnamen die gekozen zijn voor dit plan zijn namen die verbonden zijn en blijven met het dorp en de inwoners.

De uitbreiding bestaat uit een doorgaande straat  die “de Nieuwendaal” heet, naar het landgoed waar de rooms katholieke schuilkerk tot 1905 gestaan heeft. Aan deze doorgaande straat zijn een viertal pleintjes die elk de naam dragen van een persoon. Zo is er een “de Bouterhoek”, genoemd naar G.A. de Bouter die in 1882 de Werkhovense molen verplaatste van het landgoed Beverweerd naar de huidige plek. De “Burgemeester Ruijgrokplaats” is de naam van het volgende pleintje. Burgemeester Ruijgrok was burgemeester van Werkhoven (en ook van Bunnik en Odijk) van 1865 tot 1871. De “van Braamplaats” is genoemd naar de oudste zoon van de Schout van Werkhoven, geboren in 1739. Deze reislustige man was niet van onbesproken gedrag en onderhield bijzonder vriendschappelijke relaties met o.a. de echtgenote van George Washington. Een leven van buitensporige luxe eindigde in 1801 en hij werd begraven in de oude kerk van Amsterdam.

Het pleintje in het midden van deze nieuwbouwwijk heeft de naam van een ons zeer bekend en zeer geliefd persoon; de “Zr. Gertrudisplaats”. Het is bijzonder dat zo kort na haar overlijden er een pleintje naar haar genoemd is. zr. Gertrudis werd in de jaren zeventig de opvolgster van zr. Monica als priorin van de Monialen Augustinessen in Gods Werkhof. Zr. Gertrudis en zr. Monica hebben het Monialenberaad opgericht, een overlegorgaan waarbij beschouwende zusters van verschillende ordes en congregaties

konden overleggen. Dit was actueel vanwege de veranderingen in het kloosterleven. Wat zr. Gertrudis voor de zusters, voor de Werkhofgemeenschap, voor dorpsgenoten en voor ieder die zij tegenkwam heeft betekend is niet in woorden uit te drukken. Wij in de Werkhofgemeenschap hopen iets van de spiritualiteit van de zusters door te laten klinken in ons doen en laten en vieren. Dat er een pleintje naar zr. Gertrudis vernoemd is, is voor mij een uitdrukking van de oproep:

Laat die spiritualiteit die ons naar Gods Werkhof en de zusters heeft getrokken en die spiritualiteit die ons aan elkaar heeft verbonden LEVEN. Eén van hart en één van ziel op weg naar God.

Hester van den Top