Toelichting leesrooster


Hieronder treft u een toelichting aan op het leesrooster zoals dat ook in ‘De Berichten’ is verschenen.

In de Algemene Leden Vergadering is afgesproken dat we voortaan uitgaan van één lezing van het oecumenisch leesrooster. De voorganger en voorbereiders hebben de keus zelf eventueel een bijpassende tweede (bijbel)tekst te kiezen.

24 juli – onze keuze heeft gevolgen: Joël 2,12-14. 18-24
In het eerste deel (van dit bijbelboek) wordt tweemaal een ramp beschreven, gevolgd door een oproep tot klagen en een klaaglied. De eerste ramp lijkt een sprinkhanenplaag, de tweede de invasie van een leger. Het zou goed om dezelfde vijand kunnen gaan: een zwerm sprinkhanen als een leger of een leger als een sprinkhanenplaag. Gevolg is in ieder geval verwoesting van het land: ‘Het veld is verwoest, de dorre grond treurt, want het koren is vernield, de wijn verdroogd, de olie verloren.’ (1,10). Het motief van het land dat treurt, komt vaker voor in profetische literatuur. De staat van het land is nauw verbonden met die van mensen. Als mensen kwaad doen en zich afwenden van God, verschraalt het land. Als mensen rechtvaardig zijn, bloeit he tland. Joël geeft niet aan waarin mensen gezondigd hebben, maar roept wel op tot bekering. De mensen kunnen als het ware een voorbeeld nemen aan het land dat rouwt. Dan komt het antwoord van God (2,18-27). Eerst wordt het land aangesproken, dan de dieren, dan de mensen.

31 juli: Een kring rond Schrift en Tafel
Genesis 6,9 – 9,17 (Het nieuw verbond van God met al wat leeft)
“Het water wies, de vloed kwam op, de grote vloed. Weer werd de aarde tohoe wa bohoe en duisternis lag over de wateren alsof God nooit “Er zij licht” had geroepen. Doodse stilte. Noach dobberde rond over de vloed, een dunne wand slechts tussen hem en de dood. Maar hij voelde zich gedragen. Wil het verhaal rondzwalkende stervelingen doen geloven dat God hen zal dragen, dwars door de dood? Is dat waar het volk van Israël van droomt. Ver van huis dolend over de wereldzee, en dat God het eens thuisbrengt uit zijn ballingschap?

7 augustus: meditatieve bijeenkomst: “omgaan met ongewisheid’
Nu al moet ik weten wat er dán in de meditatieve bijeenkomst van 8 augustus a.s. gaat gebeuren. Maar eigenlijk weet ik dat nog niet. En dat is veel vaker zo, dat je iets al langer van te voren moet weten, maar eigenlijk nog geen idee hebt. Dat geldt voor veel zaken in onze wereld waarin veel aan het verschuiven is, nog afgezien van ons persoonlijk leven. De illusie van stabiliteit, continuïteit en controleerbaarheid en de realiteit van constante verandering en niet kúnnen weten is een oeroud thema uit alle religieuze tradities en uiterst actueel.

14 augustus – is er een wenkend perspectief?’:  Jesaja. 35,1-7; Psalm 148.
Dergelijke teksten kunnen een richting wijzen naar ecologische vrede in de zin van levensmogelijkheden voor alle levende wezens binnen de levensgemeenschap van de hele schepping. De profeten kondigen een toekomstige verlossing aan die de mensen en de natuur samen doet herleven. (pp. 127-128.)

21 augustus: Een kring rond Schrift en Tafel Lezing: Job 40,15 – 41,26
Vreeswekkender nog dan de eerder genoemde dieren zijn de mythologische oermonsters Behemoth en Leviathan. Biologisch vertonen zij de trekken van respectievelijk het nijlpaard en de krokodil, theologisch belichamen zij de kosmische krachten waardoor de mens zich bedreigd voelt. Uit Gods woorden blijkt dat deze ongrijpbare monsters in de schepping blijven bestaan. Daarmee laat God zien dat die schepping chaos niet uitsluit maar insluit.

28 augustus – Augustinuszondag, ecologisch in te kleuren door voorbereiders

4 september: Een kring rond Schrift en Tafel Lezing: Psalm 98
“Juicht voor de Ene, gij, ganse aarde, Weest vrolijk en jubelt en zingt, Zingt voor de Ene bij de harp. Laat daveren de zee en haar rijkdom, De wereld met wie haar bewonen. Laat de rivieren in de handen klappen. De bergen tezamen jubelen, voor het aangezicht van de Ene. Want hij komt om recht te doen aan de aarde, Hij zal de wereld richten met gerechtigheid, de volken met gerechtigheid”.

11 september – wie zorgt voor wie?: Matteüs 6,25-34
Soms stelt Jezus dieren ten voorbeeld aan mensen: “Kijk naar de vogels in de lucht…” Vogels plannen hun leven niet zoals mensen. Hun afhankelijkheid van de schepper is meer zichtbaar dan die van mensen omdat vogels niet werken. Mensen kunnen de illusie hebben dat ze zelf hun werkelijkheid maken, aan vogels zie je dat dat niet zo is. Vogels herinneren ons eraan dat wij op een fundamenteel niveau net zo afhankelijk zijn van de schepper. De leerlingen hoeven zich geen zorgen te maken, want God zorgt ook voor hen, net als voor de vogels. (p. 118)

18 september – bijeenzijn met als thema De Kracht in Wilde Kruiden
Nederland kent vele wilde, inheemse kruiden. Vaak onopgemerkt in de berm van de weg, de bosrand of langs de sloot verstopt. Schepselen van God, die wij als moderne mensen vaak als on-kruiden bestempelen. Is dat wel terecht? Of zien we misschien iets heel subtiels en tegelijk heel krachtigs over het hoofd? Iets van levensbelang voor ons als mensen en voor het ecosysteem waar wij in leven? In dit bijeenzijn maken we (opnieuw?) kennis met een aantal heel gewone en tegelijk heel bijzondere inheemse kruiden. We staan stil bij de aard van kruiden en de aard van onszelf. We zoeken verbinding met elkaar en met onze gezamenlijke bron.

25 september – delen: Johannes. 6,4-15
De perikoop over de wonderbaarlijke brood- en visvermenigvuldiging is door Trees van Montfoort niet gebruikt. Wij, de voorbereiders van deze cyclus, zagen er een belofte in voor wat mogelijk is als we delen.

Tot eind oktober zullen ook de volgende teksten ter sprake komen: Jesaja. 35,1-7 samen met Psalm 148; Matteüs. 6,25-34; Johannes. 6,4-15; Romeinen 8, 18- 25.

En er zijn meer ‘groene passages’ in de Bijbel dan wij kunnen behandelen. Als je nieuwsgierig bent geworden, zie dan bijvoorbeeld ook Gen. 6,17-22 + 7,7-9 waar God zelf zorg draagt voor het in stand houden van de diversiteit van leven; Job 38-39 en 40,15-41,26, waar Hij zijn grootheid en macht illustreert met een veelheid aan natuurverschijnselen en observaties uit de dierenwereld; het kosmische begin van Psalm 19; de laatste strofen van Psalm 96, waar de aarde en de zee en al wat daarop en daarin leeft blijkt te delen in de vreugde van het toekomstige rechtvaardige oordeel; Psalm 104, waaruit nogmaals blijkt hoezeer de ‘pre-industriële mens’ oog had voor de natuur en de dieren en deze in verband bracht met de bron van alle leven.

Naast de reguliere vieringen zullen er verschillende alternatieve bijeenkomsten en activiteiten georganiseerd worden, zoals een filmcafé, een lezing, een kruidenproeverij…